münih in münih

elektronikçi arkadaşlar münihe gezi var gelir misin diye sorduklarında ” böyle şeyler sorulmaz ” diyerekten dahiliyetimi arz etmiştim daha da bir aydan çok vardı o vakitler… yıllar mı hızlandı yoksaa ne çabuk geçiyor upuzun günler geceler hesabı bir de baktık ki sefer saati gelmiş…gezi almanyaya electronica 2008 fuarına… iki senede bir hemen her ülkeden katılımcıları ağırlayan bir fuar…okul da bize bir güzellik yapmış 100 kron a ulaşım…hemide geliş gidiş… gidilmez mi kardeşim…

erasmus replikleri

erasmusumun birinci ayını hemen hemen doldurmus olmanın şerefine sizlerle erasmus süresince sıkça kullandığımız bizleri gülümseten kıran yaran replikleri paylaşmak istiyorum…. aklıma geldikçe ve de yenilerini yaşayıp keşfettikçe de eklemelerle bu yazımı güncellerim…erasmusa geleceklere de selam olsun @

or something like that : ingilizce bilmeyenler olabilir…türkçesi: “yada onun gibi bişey” …en çok kullandığımız ve belkide bu başlığı açtıran cümledir. slogandır. dilimize plesenk olmustur…kullanım alanı çook geniştir…özetle muhattabına şunu anlatması beklenir :

şimdi arkadaşım ben bişey anlatmaya çalışıyorum ama

fakt jo_?

yaa hemen başlığı okudunuz tanıdık bi kelimeye benzettiniz hemen içiniz de bi merak uyandı değil mi_? bu yazımda son çekçe dersinde farkettiğimiz çekçe-türkçe-ingilizce arasındaki bir benzerliği

ERASMUS: kültür etkileşimi…(video yenilendi)

sağolsun universitenin organizasyon ekibi bizim için habire bi geziler, eğlenceler, aktiviteler düzenliyorlar…ortalamaya vursan haftaya 2-3 etkinlik düşer o derece yani…cumartesi günde üniversite bünyesinde bi oluşum olan EXODUS topluluğumu desem kulübümü herne haltsa işte onlar bir program hazırlamışlar…internetten takip ediyoruz etkinlikleri bu etkinlik için yazmışlar 12km yürüyüş, kale gezisi, şato gezisi vesaire vesaire…altına da yazmışlar bizimle maceraya var mısınız_? siz de o yürek var mı gibisinden ufak sorgulamalar…ulen yermi bunları anadolu çocuğu

niÇİN lokantası

resmi buddy im katerina, çakma buddy lerim eva ve dominik ile yine herzaman ve herkesle buluştuğumuz gibi şehir meydanında katedralin önünde buluştuk…napalım faslında ortaya çıktı ki herkes aççç…Allahım ne güzel insanlar yaa…sen kalk memleketten kuş uçumu 1500 km yol gel avrupanın göbeende kendin gibi aç insanlar bul …napalım faslından sonra bi de nereye gidelim nereye gidelim muhabbeti…bizim buddyler çin restoranına gidelim istiyolar, gitmeyelim diyecem ama zaten daha önce yan çizmiştik birkaç kez ; bi kere daha şansımı deneyim diyorum ve giriyorum lafa…çin res na gitmesek orası bize pek uygun değil diyebiliyorum sadece…

Çek, çekebilirsen..

tabi herşey daha önceki yazılarımda ki gibi günlük güneşlik değil. yazılarımı buraya kadar okumuşsanız düşünmüşsünüzdür ki herşey iyi, hoş,HAYAT BİZE GÜZEL. yok öyle bişey arkadaşım. işte açıklıyorum başıma gelen deli edici olayları. bu blogun etiketine ” bir ibret vesikası ” yazarken bu kadar olabileceğini düşünmemiştim. yaa işte senmisin yazan.

bu çek cumhuriyetinde düzen türkiye deki gibi değil. acayip bi sistemleri var. mesela çoğu yerde

Erasmus Şehri-Plzen

Sıra geldi plzen de.

şehir daha öncede belirttiğim gibi çok büyük değil. hatta küçük bile sayılabilir Gaziantep e bakarak. Gerçi memleketin hepsi 10milyonu az bişeyi geçmişken, başkenti Prag ın nufusu bile gaziantep ten azken küçük bile sayılabilir demek biraz garip. bildiğin küçük işte

prag gibi buranında binaları hep eski.eskiden kasıt ya tarihi yada kominist düzen zamanında devletin yaptığı ama şimdilerde eskimiş evler…

Borska Yurdu

41 numaralı otobüsle ulaştık ilk seferimde Borska yurduna… sonraları hep 4 numaralı tram i kullandık borskaya gitmeye. hatta 4 numaraya artık erasmus tram i diyoruz. bütün işimiz onunla. meydan da buluşuyor bi yerlere gidiyoruz habire. bunlar sonraki konular. yurttan bahsedicem bu yazımda. A1,A2,A3 bloklarından mütevellit borska yurdu bi kere okula yayan 20 dakikalik mesafede.

Prag dan Plzen’e

İstanbuldan puslu bir havada ayrılmamıza rağmen prag da hava açık. manzara süper her taraf kartpostallardaki gibi. ucak inişe geçince manzara daha bi gözler önüne seriliyo. koridor tarafında oturuyorum ya boynum koptu camdan bakacam diye. yanımda çek cumhuriyetinin bilmem neresine erasmusa giden iki türk var. özge&faruk. bende foto makinası yapmışım en SANYOsundan bi tane hani yurt dışına gidiyorumya

Prag Orhan bu işleri

Ee gün geldi çattı yolculuk saati yaklaştı. sabah çıkıyorum memleketin sınırlarından ama uyumak ne mümkün. Her gece sahura kadar takılmaktandır kesin yoksa ben cool adamım beni yolculuk heyecanlandıramaz derken saat 6 olmus ben hala uyu(ya)mamışım. Biraz daldım heralde ara ara. uçuş 11.20 de 2 saat öncesinden de havaalanında olun diye not düşmüşler biletin altına. 9.30. Ben uyandım 9.07 de. Allaaah bi kosturmaca var ki sorma gerçi herşey hazır ama telaş işte. hani düzenli insanımya listem var elimde bişi unutmayım diye. Herşey tamam çıkıyoruz yola. Çıkıyoruz çıkmasına ama bir gariplik var havada. Hem kapalı -aksamdan yagmur yagmıs- hem puslu. Ben gidiyorum diye İstanbul suratını asmış . ilk kavsakta ışıkları göremeyince anliyorum ki o pus benim gözlükleri evde unutmamdanmış. Dön dayıcım geri. Vakitten 10 dk calmis bizim gözlük o ara. Neyse bizim dayı Hızlı ve Öfkeliye bağlıyo basıyoda basıyo. Ara sokaklardan köprü altlarından derken 9.5o ye gelmeden atatürk havalimanındayız. 9.50 kritik check-in kapanma saati çünkü. Valizleri X-Ray dan geçiriyo görevli benim el bagajındaki tabak ve kaşıkları farkedip çıkarttırıyor bana öteki valize koyduruyor. Ya tamam sorun değil benim için ama valizi acip millete boxer larımdan olusan iç gıcıklayıcı bi frikik verdiriyo bana sonra neymiş